Bakırköy, Beşiktaş, Kadıköy (belediyeler) onları aldı mı yetiyor. Erzurum, Şanlıurfa onu ilgilendirmiyor. Sığınmışlar 3, 5 belediyeye..."
Çok daha ağır sözleri de var da merak edenler internetten tam metnini bulabilir.
Sonra ne oldu...
4 Mayıs 2018'de bu kez kürsüde Kılıçdaroğlu vardı. "Gel bakalım Muharrem" diyerek, Muharrem İnce'yi Cumhurbaşkanlığına aday gösterdi. Garip bir stratejiyle bir daha da seçim çalışması boyunca yan yana gelmediler.
24 Haziran'daki hezimet sonrası ise saray entrikalarını aratmayacak bir sürece tanıklık ettik. Kılıçdaroğlu, 1 ay önce tüm Türkiye'yi yönetmeye aday gösterdiği İnce'yi CHP'yi yönetecek kalibrede görmüyordu.
Hadi onu geçtik, İstanbul belediye başkan adayını belirlerken "Ben kazanırım" diye ortaya çıkan Muharrem İnce'nin yüzüne bile bakmadı. Ve bunların hepsi 6 ay içinde oldu!
Önceki gün Mustafa Sarıgül'ün, "CHP yönetimi hem kurnaz hem de vefasız" çıkışıyla istifasını duyduğumda aklıma direkt bu yazdıklarım geldi!
Düşünsenize Sarıgül, son yerel seçimde CHP'nin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayıydı. O gün bütün İstanbul'u Sarıgül'e emanet etmek isteyen Kılıçdaroğlu, bugün kendisini Şişli'ye layık görmüyor! Sizce de tuhaf değil mi? Belli ki CHP'nin aday belirleme kriterlerinde İnce'nin o kongrede bahsettiği 'tuzu kuruluk' ağır basıyor!
